We've had nihilitates, so now make way for "Nihileitas", a term the humanists would most definitely screamed "Barbarism!" at. Now, you gentle readers may think that such a monster was coined by the decadent 14th century, by the likes of a Peter Auriol or Peter Thomae, but hark:
Duns Scotus Ordinatio I d.36 q. un (VI 296): "Prima ergo omnino ratio et non reducibilis ad aliam, quare homini non repugnat 'esse', est, quia homo formaliter est homo (et hoc sive realiter in re sive intelligibiliter in intellectu), et prima ratio quare chimaerae repugnat 'esse' est chimaera in quantum chimaera. Aliter ergo inest ista negatio 'nihileitas' homini in aternitate, et chimaerae, et tamen non propter hoc est unum magis nihil altero."
I won't bore you with an explanation of the context (whether the divine intellect by knowing created essences ab eterno gives them some real or intelligible being), but I will give a snippet about what the term means:
Petrus Thomae, Quaestiones de esse intelligibili q.9 a.1:
"Quantum ad primum, primo explicabo aliqualiter nihileitatis quid et modum, secundo nichileitatis ortum, tertio nihileitatis gradum, quarto ipsius habitum. Quantum ad primum, dico ista per ordinem. Primum est quod nihileitas non est aliud quam negatio aliquitatis; idem enim est nihil quod non aliquid. Secundum est quod nihilitas quedam est totalis quod partialis, nam aliqua negatio est que negat totum que vocatur negatio extra genus; aliqua que non totum sed aliquid ut negatio in genere. Tertium quod quedam est nihileitas non repugnantie quedam repugnantie."
